กลับมาดูบล๊อกตัวเองที่เขียนไว้หลายเดือนแล้ว แต่ความรู้สึกของเรายังเหมือนเดิม

จากวันที่เขียน ยันวันนี้ ก็อยากจะเขียนอะไร อะไรเพิ่มนะ แต่จะเขียนอะไรดีล่ะ

ในเมื่อยังหาตัวเองอยู่ ยังหาส่วนที่ขาดหายไปไม่เจอ

ยังคงตามหาคำตอบของตัวเองต่อไป ก็คงไม่มีอะไรจะดีไปกว่าความรู้สึกที่ยังเหมือนเดิมที่เขียนเอาไว้

ความรู้สึกช่วงนี้ไม่ค่อยดีเลย เหมือนอะไรมันขาดๆเกินๆ

ยังตามหาสิ่งที่หายไปไม่เจอ เหมือนกับสายลม

พัดมา เพียงแค่ รู้สึกเท่านั้น แต่มองไม่เห็น

มีคำถาม เกิดขึ้นในใจมากมาย

--ตัวเองกำลังทำอะไร

--ตัวเองต้องการอะไร

--ตัวเองทำไปเพื่ออะไร

--สุดท้ายชีวิตตัวเองจะเป็นอย่างไร

มันเป็นสิ่งที่หาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้

เกิดนึกอิจฉาเพื่อนขึ้นมา แต่อิจฉาเรื่องอะไรไม่รู้

แต่มันเหมือนกับชีวิตเราถอยหลัง แต่เพื่อนกลับเดินหน้าไปเรื่อยๆ

ไม่ซิ เราไม่ได้ถอยหลัง แต่เราอยู่เฉยๆมองๆไป

เหมือนกับ การ "พายเรือทวนน้ำ"

เพียงแค่เราหยุดพาย เราก็ถอยหลังจากเพื่อนแล้ว แต่เพื่อน ยังพายต่อไป

เพียงแค่นี้เราก็ถอยหลังออกจากเพือนไปไกลแล้ว

เราอาจจะหมดแรงพายแล้วก็ได้

นึกย้อนหลังไป เราอาจจะเดินทางผิดมาตั้งแต่ต้น

คิดจะเดินกลับมันก็มาก็ไกลเกินไปซะแล้ว

แต่หนทางที่จะเดินต่อไปซิมันชั่งน่าลำบากเหลือเกิน

เราเลยหยุด เพื่อหาคำตอบ ในสิ่งที่เราถามอยู่ในใจ

ยังมองไม่เห็นฝั่งที่จะเดินไปเลย

อยากกลับไปเป็นเหมือนเดิมจริงๆ

เมื่อก่อนเราไม่ใช่คนแบบนี้

เรามองเห็นทางที่จะเดินมากกว่านี้

เราโตขึ้นหรือป่าว เรารับผิดชอบมากไปหรือป่าว

คำถามมากมายเกิดขึ้นมาในหัว

ยิ่งคิดก็ยิ่งเครียด เพราะอะไรกันนะ ที่ทำให้เราเปลี่ยนไป

ถ้าเราไม่หาคำตอบให้ตัวเองโดยเร็วชีวิตเราก็จะหยุดนิ่ง แล้วก็จะถอยหลัง

ไปเรี่อยๆ

 

*** อยากได้ ความเห็นเพื่อนๆ หรือแง่คิดดีๆนะครับ เพื่อนๆคนไหนแวะมาอ่าน แล้ว ขอความเห็น หน่อยครับ ********